Το παλιό ρολόγι της Βέροιας

Μια σπάνια φωτογραφία του παλιού ρολογιού της Βέροιας που για πολλούς αιώνες συντρόφευε τους Βεροιώτες, νύχτα - μέρα, με το χαρακτηριστικό του κτύπημα. Το λέγανε "ώρα" ή "ρολό(γ)ι" και ήταν στην ομώνυμη Πλατεία, που μετονομάστηκε ήδη σε πλατεία Κ.Ρακτιβάν.

Κτίσθηκε επί σερβικής κατοχής της Βέροιας (1345 ή 1946) από τον Κράλην (βασιληά) της Σερβίας Δουσάν. Κατεδαφίστηκε το 1930 (βλ. "Γλωσσάριο της Βεροίας" (Βαταλαμίδα) Στ. Σβαρνόπουλου, σελ. 104)

Στην κορυφή του Πύργου υπήρχε ηχητικό ρολόγι (καμπάνα) που γνωστοποιούσε τις ώρες με ανάλογα χτυπήματα που ακούγονταν σ' ολόκληρη την πόλη και την περιοχή της μέχρι τα χωριά του κάμπου.

Η αναστήλωση του παλιού ρολογιού, στα πλαίσια ενός έργου διαμορφώσεως της πλατείας, θα ήται μιά μεγάλη προσφορά προς την πόλη.

Ας ευχηθούμε και ας ελπίσουμε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι όνειρο άπιαστο.

Εφημερίδα "ΒΕΡΟΙΑ", Σάββατο 1 Οκτωβρίου 1977

Μία Ιστορική Φωτογραφία του 1913-1914

Η φωτογραφία αυτή βρέθηκε στα αρχεία του αείμνηστου δικηγόρου Γεωργ. Χατζηδήμου, την παρέδωσε δε στον υπογράφοντα, ο συμπολίτης κ. Δημ. Σμυρλής, φαρμακοποιός, με την παράκληση όπως, αφού εξακριβωθούν τα ονόματα των εικονιζομένων, δημοσιευθή στη "ΒΕΡΟΙΑ".

Η ιδιόγραφη σημείωση φανερώνει ότι η φωτογραφία εικονίζει τους δικαστάς και δικηγόρους των ετών 1913-1914, πάρθηκε δε στο καφενείο "Καραχμέτη".

"Στο Σέλι", ένα αξέχαστο τριήμερο

26 Φεβρουαρίου 1955. Προ 28 χρόνων, το Σέλι χιονισμένο, χιόνι, ένα μέτρο, πολύ παγωμένο, ο δρόμος μόνον δια Ναούσης, είχε προηγηθή εκχιονιστήρας που το χιόνι είχε συσσωρευθή εκατέρωθεν του δρόμου σε ύψος πέραν των δύο μέτρων, έτσι η διαδρομή δια μέσου του στενωπού αυτού των χιόνων και με τα πανύψηλα δένδρα χιονισμένα, ήτο μεγαλοπρεπέστατη.

Την ημέρα αυτή είχε προηγηθή η Βασιλική Οικογένεια μετα της ακολουθίας Της για να παρακολουθήση χιονοδρομικούς αγώνας των εκεί εκαπιδευθέντων εις την χιονοδρομίαν στρατιωτών των ΛΟΚ.

Η Βασιλική Οικογένεια είχε καταλύσει στο σπίτι των αδελφών Καραβίδα.

27 Φεβρουαρίου 1955. Εξ αριστερών προς τα δεξιά: Νικόλαος Δασκαλόπουλος, Γεώργιος Πατρώνης, Στέφανος Ζάχος, Αντώνιος Κεμιντζές, Γεώργιος Πιτούλας και καθήμενος ο Αντώνιος Ζήσης.

Ο Δήμαρχος Βεροίας κ. Κεμιντζές και ο Πρόεδρος της κοινότητος Σελίου κ. Πιτούλιας, μαζί με άλλους Βεροιώτας, μετέβησαν στο Σέλι με στρατιωτικό τζιπ (πενιχρά τα έσοδα του Δ¨ημου, πενιχρά και τα μέσα διακινήσεως του Δημάρχου) για να ευχηθούν στον Βασιλέα, αείμνηστον Πάυλος το "καλώς ώρισεν" και να ζητήσουν την επέμβασιν Του, όπως στο Σέλι δημιουργηθή χιονοδρομικόν κέντρον, πράγμα που η Ζήρια το καταπολεμούσε με σκοπό το κέντρο αυτό να δημιουργηθεί στην εκεί περιφέρεια. Ο Δήμαρχος και ο Πρόεδρος της κοινότητος εγένεντο αμέσως δεκτοί υπό του Βασιλέως, περί ώραν 7ην μ.μ. παρουσία του συμπολίτου μας υπασπιστού κ. Ιωάν. Δασκαλόπουλου, ήδη αντιστρατήγου ε.α.

Ιδρύθη Τουριστικός 'Ομιλος Σελίου

Κατόπιν ενεργειών φιλοπροόδων κατοίκων του Κάτω Βερμίο, ιδρύθη Σωματείο υπό την επωνυμία Τουριστικός Όμιλος Σελίου, σκοπός του οποίου είναι η τουριστική ανάπτυξις του χωριού και της  περιοχής Κάτω Βερμίου.

Το Σέλι έχει όλες τις προυποθέσεις εξελίξεως του σε διεθνούς φήμης τουριστικό κέντρο για κάθε εποχή

Η πρώτη Διοίκησι, του νεοσύστατου Ομίλου απετελέσθη εκ των κ.κ. Πέτρου Βαβούρα, ως προέδρου, Γεωργίου Μπέλλα, ως αντιπροέδρου, Γεωργίου Καπράρα, ως Γεν. Γραμματέως, Στεργίου Μπέτσα, ως Ταμίου, Πέτρου Καρανίκα, Δημητρίου Παπαδημητρίου και Αντωνίου Παπαγιάννη ως μελών.

Εκπρόσωπος της Διοικήσεως εδήλωσεν ότι πρόθεσις των μελών της είναι η δραστηριοποίησης όλων των μέσων δια των οποίων θα επιτευχθή η πήρης αξιοποίησις των φυσικών καλλονών του χωριού και εις τρόπον ώστε  τούτο να αποτελέση μοναδικός εις την Ελλάδα χώρον δια χειμερινόν και θερινόν τουρισμόν.

Ο νεοσυσταθής Όμιλος, ως πρώτην εκδήλωσιν, οργανώνει για σήμερα, στο Κέντρο Μπαρμπαρούση του Σελίου, χοροεσπερίδα, η οποία προβλέπεται ότι θα στεφθή υπό πλήρους επιτυχίας.

Εφημερίδα "ΒΕΡΟΙΑ", Σάββατον 18 Αυγούστου 1973

Επίκαιρα θέματα - Η "κόρη της Βέροιας" και το γράμμα ενός αναγνώστη

Αναπόλησα το μικρό σιντριβάνι της Ελιάς με τους χαριτωμένους πίδακες που δροσίζαν αδιάκοπα το ολόγυμνο κορμί της "κόρης της Βεροίας".

Αναπόλησα και την θαυμαστή "κόρη", το μπρούτζινο αντίγραφο του αρχαίου ομώνυμου προτύπου που εκστασιάζει φιλότεχνους και μη επισκέπτες εκεί, στην βασιλική πλατεία του Μονάχου.

Θυμήθηκα και τον ακάματο καλλιτέχνη που προσέφερε τον μόχθο της δουλειάς του για να απολαμβάνουν οι συμπολίτες του καθώς θα περιφέρονται στον ανθώνα και τους διαδρόμους της Ελιάς, τη θέα του σιντριβανιού και της λουόμενης αρχαϊκής βεργιωτοπούλας.

Τις μέρες αυτές του καύσωνα, θα τη δροσίζουν τα νερά του σιντριβανιού, συλλογίστηκα και κίνησα κατευθείαν για την  αγαπημένη μου Ελιά που τη στερήθηκα χρόνους ολόκληρους εξαιτίας ενός ταξιδιού μου σε μακρινούς τόπους.

Αλίμονο! Τα είχε καταστρέψει όλα η λαίλαπα της ανάπλασης. Την Ελιά δυσκολεύτηκα να την ανακαλύψω. Και όταν επιτέλους κάποιοι με διαβεβαίωσαν πως ναι, αυτό που βλέπεις μπροστά σου είναι η Ελιά, με πήραν τα κλάματα. Την πέθαναν την Ελιά! Και να μην είμαι εδώ να της ανάψω ένα κεράκι…

Ανάκαρα: Η ιστορία τους

Τα "Ανάκαρα" ήταν ένα πρωτοποριακό και ξεχωριστό συγκρότημα για την εποχή του. Ήταν τρία νέα παιδιά από τη Βέροια που κατέβηκαν στην Αθήνα για να ασχοληθούν με αυτό που αγαπούσαν, τη μουσική. Στις αρχές του ΄70, ο Κώστας Γεωργίου, η Νάγια Γεωργίου και ο Μάκης Λιόλιος δημιούργησαν αυτό το γκρουπ και ερμήνευαν-διασκεύαζαν με έναν ιδιαίτερο τρόπο παραδοσιακά τραγούδια της ιδιαίτερης πατρίδας τους. Τον Μάκη Λιόλιο κάποια στιγμή αντικατέστησε ο νεότατος τότε Νίκος Ζιώγαλας. Τα "Ανάκαρα" κράτησαν τρία χρόνια περίπου, αλλά άφησαν το στίγμα τους με τις επιτυχημένες εμφανίσεις τους στις μπουάτ της εποχής και σε συναυλίες στις οποίες συμμετείχαν.

Βέροια: μια παλιά πόλη με σύγχρονο αέρα

Στους πρόποδες του Βερμίου, με τα έλατα, τις καστανιές, τις οξιές, τα πεύκα και τα πουρνάρια, απλώνεται η Βέροια, μια από τις παλαιότερες πόλεις της Ελλάδας, με αναφορές στο Θουκυδίδη από την κλασική εποχή.

Αν και για τη ρίζα της ονομασίας της δεν υπάρχει μια σαφής εξήγηση, μια από αυτές είναι ότι προέρχεται από τη φράση «φέρειν ρόιας» (παράγει ρόδια), κάτι που ισχύει για την περιοχή, ενώ οι Τούρκοι την ονόμαζαν Καραφέρρια, που σημαίνει Μαυρο-Βέροια και μάλλον εμπνεύστηκαν από την καταχνιά που επικρατεί στην πόλη το βαθύ χειμώνα.

Από τη βόρεια Ελλάδα, οι περίπου 45 χιλιάδες κάτοικοί της Βέροιας δέχονται συχνούς επισκέπτες, μιας και από τη Θεσσαλονίκη, για παράδειγμα, απέχει λίγο παραπάνω από 70 χιλιόμετρα. Τα 510 χιλιόμετρα από την Αθήνα, όμως, την καθιστούν έναν προορισμό πιο δύσκολο, αλλά που προσφέρει πολλά πράγματα να δει και να γνωρίσει κάποιος, μέσα από τα αξιοθέατα, την ιστορία της, την παραδοσιακή αρχιτεκτονική στις παλιές γειτονιές της και τις πολλαπλές εκκλησίες της, βυζαντινού και μεταβυζαντινού χαρακτήρα.