Ανάκαρα: Η ιστορία τους

Τα "Ανάκαρα" ήταν ένα πρωτοποριακό και ξεχωριστό συγκρότημα για την εποχή του. Ήταν τρία νέα παιδιά από τη Βέροια που κατέβηκαν στην Αθήνα για να ασχοληθούν με αυτό που αγαπούσαν, τη μουσική. Στις αρχές του ΄70, ο Κώστας Γεωργίου, η Νάγια Γεωργίου και ο Μάκης Λιόλιος δημιούργησαν αυτό το γκρουπ και ερμήνευαν-διασκεύαζαν με έναν ιδιαίτερο τρόπο παραδοσιακά τραγούδια της ιδιαίτερης πατρίδας τους. Τον Μάκη Λιόλιο κάποια στιγμή αντικατέστησε ο νεότατος τότε Νίκος Ζιώγαλας. Τα "Ανάκαρα" κράτησαν τρία χρόνια περίπου, αλλά άφησαν το στίγμα τους με τις επιτυχημένες εμφανίσεις τους στις μπουάτ της εποχής και σε συναυλίες στις οποίες συμμετείχαν.

Βέροια: μια παλιά πόλη με σύγχρονο αέρα

Στους πρόποδες του Βερμίου, με τα έλατα, τις καστανιές, τις οξιές, τα πεύκα και τα πουρνάρια, απλώνεται η Βέροια, μια από τις παλαιότερες πόλεις της Ελλάδας, με αναφορές στο Θουκυδίδη από την κλασική εποχή.

Αν και για τη ρίζα της ονομασίας της δεν υπάρχει μια σαφής εξήγηση, μια από αυτές είναι ότι προέρχεται από τη φράση «φέρειν ρόιας» (παράγει ρόδια), κάτι που ισχύει για την περιοχή, ενώ οι Τούρκοι την ονόμαζαν Καραφέρρια, που σημαίνει Μαυρο-Βέροια και μάλλον εμπνεύστηκαν από την καταχνιά που επικρατεί στην πόλη το βαθύ χειμώνα.

Από τη βόρεια Ελλάδα, οι περίπου 45 χιλιάδες κάτοικοί της Βέροιας δέχονται συχνούς επισκέπτες, μιας και από τη Θεσσαλονίκη, για παράδειγμα, απέχει λίγο παραπάνω από 70 χιλιόμετρα. Τα 510 χιλιόμετρα από την Αθήνα, όμως, την καθιστούν έναν προορισμό πιο δύσκολο, αλλά που προσφέρει πολλά πράγματα να δει και να γνωρίσει κάποιος, μέσα από τα αξιοθέατα, την ιστορία της, την παραδοσιακή αρχιτεκτονική στις παλιές γειτονιές της και τις πολλαπλές εκκλησίες της, βυζαντινού και μεταβυζαντινού χαρακτήρα. 

Μια Εβραιοπούλα κρυμμένη στην Αγκαλιά μιας Ποντιακής Οικογένειας στη Βέροια

Η ομιλία της Στερίνα Ταμπώχ στην εκδήλωση με θέμα: "Ποντιακός Ανθρωπισμός και Εβραίοι". 

 

Είμαι η Στερίνα Ταμπώχ ή Μαρίκα Γρηγοριάδου.

Έχουν περάσει 60 χρόνια και ακόμη με φωνάζουν Μαρίκα κάποιοι γνωστοί μου.

Έχω 2 ονόματα.

Ένα εβραϊκό και ένα ποντιακό.

Γεννήθηκα στην Θεσσαλονίκη από την Στρέα και τον Ζαχαρία Πίντο, εβραϊκής καταγωγής.

Από ένα παιχνίδι της τύχης βρέθηκα στην Βέροια και γλίτωσα από τούς Γερμανούς, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και επέζησα τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Βρέθηκα στην οικογένεια της Σοφίας και του Γιάννη Γρηγοριάδη μικρό κοριτσάκι περίπου 10 χρονών.

Μία ευχάριστη πρόοδος... Ζωζώ Σαπουντζάκη

Αντιθέτως προς τους άλλους τομείς της κοινωνικής μας προοόδου και εξελίξεως οίτινες παραμένουσι εν ναρκώσει κία καταπληκτική και αλμα΄τωδης πρόοδος εσημειώθη εις την πόλιν μας κατά τον τελευταίον καιρόν δια της δημιουργίας πλείστον όσων εξοχικών κέντρων. Ούτω εν ώ πρότινος είχομεν μόνον εξ εξοχικά κέντρα την "Εληά", τον "Παράδεισον", τον "Πράσινον Κήπο", την "Μπαρμπούτα", την "Ελβετία" και το "Πασά Κιόσκι" ήδη επολλαπλασιάσθησαν έφθασαν τα είκοσι περίπου σε πολύ όμορφες και γοητευτικές τοποθεσίες και με ονόματα που δείχνουν όλην την προοδευτικότητα των διευθυντών των εξοχικώναυτών κέντρων που ονομάζονται Βόσπορος, Πεντέλη, Αυγερινός, Ακρόπολις, Ουρανός, Τρία Σκαλοπάτια, Μετέωρα, Πανόραμα, Άλσος, Δύο Πλατάνια κ.ά. Περιττόν δε να σημειωθή πως όλα εργάζονται καλά χάρις εις τους γλεντζέδες νέους μας.

Μία δωρεά Βασ. Μελά δια την πόλιν μας

Υπό του διακεκριμμένου φίλου κ. Δ. Βικέλα, γόνου της μεγάλης οικογένειας της Βεροίας Βικέλα, ελάβομεν θερμοτάτης επιστολής δια της οποίας μας συγχαίρει δια την έκδοσιν της "Μακεδονικής Ηχούς" και δια της υπ΄αυτής χαραχθείσης γενικωτέρας σημασίας γραμμής, δ΄ημάς τους Μακεδόνας.

Το παληό ρολόγι που δεν κτυπά πλέον... Αναμνήσεις

Το παληό ρολόγι που δεν κτυπά πλέον... Αναμνήσεις
Εφημερίδα "Μακεδονική Ηχώ", Κυριακή 19 Μαίου 1935,
Ιδιοκτήτης - Διευθυντής Λώλης Αντ. Σμυρλής.
Βέροια 'Ετος Α' Αριθμός 4
Τιμή Φύλλου ΔΡΑΧΜΗ 1
(Από το προσωπικό μου Αρχείο)

Το Ωδείον

Το 1920-1923 παρετηρήθη κάποια μουσική κίνησις, καταλήξασα εις την ίδρυσιν μεγάλης Μανδολινάτας, υπό την διέυθυνσιν του ερασιτέχνου Ιωάννου Αντωνιάδου. Ο πρόεδρος του Μεγάλου Αλεξάνδρου εξ άλλου Ν.Τσίτρος μετά του Γ. Ζαμπούνη και του Δημάρχου Ι. Μάρκου, τη συμβολή του Μακεδονικού Ωδείου Θεσσαλονίκης και χρηματοδότησει του Δήμου Βέροιας, ίδρυσαν το 1927 το πρώτον εν Βεροία Ωδείον υπό την επωνυμίαν "Ωδείον Δήμου Βέροιας, παράαρτημα του Μακεδονικού Ωδείου Θεσσαλονίκης". Την 1ην Ιανουαρίου 1929 εγένετο εις το Γυμνάσιον τα εγκαίνια και μιά συναυλία ορχήστρας και χορωδίας εδόθη, υπό την διέυθυνσιν του Επ. Φλώρου και την συμμετοχήν των μελών του Ωδείου Θεσσαλονίκης.

Πρώτη επιτροπή του Ωδείου, ωρίσθη υπό του Δημοτικού Συμβουλίου, ο Ιωάννης Μάρκου ως πρόεδρος, ο Ν. Τσίτρος ταμίας, ο Κ. Κύρος γραμματεύς και Θρ. Σμυρλής και Δ. Μπουζιώτας έφοροι. Ως καθηγηταί δε ανέλανον ο Γ. Ζαμπούνης και Μ. Βασιλειάδης απόφοιτοι του Μ.Ω.Θ. ο μέν πρώτος Βιολιού, Κιθάρας Μανδολίνου, ο δε δεύτερος Πιάνου και θεωρίας. Αργότερον συνεστήθη 80 μελής χορωδία ανδρών, εμφανισθείσα πολλάκις προ του κοινού λίαν επιτυχώς.